Tassattho yo nu kho ayaṃ saddo tibbo bahalo. Tiro janapade sutoti pararaṭṭhesu parajanapadesu vissuto paññāto patthato. Kinti. Dhītā pañcālarājassa osadhītārakāva virocamānā tāya eva samānavañṇinī atthi taṃ so videhānaṃ dassati. So vivāho bhavissatīti yo so evaṃ patthato saddo ahaṃ taṃ sutvā cintesiṃ ayaṃ kumārikā utamarūpadharā videharājā ca cūḷanīrañño paṭisattu ahosi aññe bahū rājāno brahmadattassa vasavattino santi tesaṃ adatvā kiṃ kāraṇā vedehassa dhītaraṃ detīti.

Sā tassa vacanaṃ sutvā evamāha sāmi kiṃ kāraṇā maṅgaladivase avamaṅgalaṃ kathesīti. Ahaṃ maṅgalanti kathemi tavaṃ avamaṅgalanti vadasi kiṃ nu kho etanti. Sāmi amittānampi tesaṃ evarūpā maṅgalakiriyā mā hotūti. Kathehi tāva bhaddeti. Sāmi na sakkā kathetunti. Bhadde tayā viditaṃ rahassaṃ mama akathanakālato paṭṭhāya natthi nāma amhākaṃ samaggasaṃvāsoti. Sā tena nippīḷiyamānā tena hi suṇāhīti vatvā āha

īdiso te amittānaṃ vivāho hotu māthūra

yathā paccālarājassa vedehena bhavissatīti

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”