Evaṃ sā guyhamantaṃ nissesaṃ katvā suvapaṇḍitassa kathesi. So taṃ sutvā paṇḍito ācariyo kevaṭṭo upāyakusalo acchariyaṃ tassa rañño evarūpena upāyena ghātananti kevaṭṭaṃ vaṇṇetvā evarūpena avamaṅgalena amhākaṃ ko attho tuṇhībhūtā sayāmāti āgamanakammassa nipphattiṃ ñatvā taṃ rattiṃ tāya saddhiṃ vasitvā bhadde ahaṃ sivīraṭṭhaṃ gantvā manāpāya bhariyāya laddhabhāvaṃ sivīrañño ca deviyā ca ārocessāmīti attano gamanaṃ anujānāpetuṃ āha

handa kho maṃ anujānāhi rattiyo sattamattiyo

yāvāhaṃ sivīrājassa ārocemi mahesino

laddo ca me āvasatho sālikāya upantikanti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”