na maṃ tvaṃ garaheyyāsi bhoto vādo hi tādisoti.

Tattha ambho khattavijja amhākaṃ pana ācariyā evaṃ vaṇṇayanti Attanā paribhuttacchāyassa rukkhassāpi sākhaṃ vā paṇṇaṃ vā na bhañjeyya . Kiṃkāraṇā. Mittadubbho hi pāpako tvaṃ pana evaṃ vadesi atha atthe samuppanne samūlamapi abbaheti. Mamañca pātheyyena attho ahosi tasmā sacepesa mayā hato tathāpi attho me sambalenāpi suhato vānaro mayāti.

Evaṃ so tassāpi vādaṃ bhinditvā pañcasupi tesu appaṭibhāṇesu nisinnesu rājānaṃ āmantetvā mahārāja tvaṃ ime pañcaraṭṭhavilopake mahācore gahetvā vicarasi aho bālo evarūpānaṃ hi saṃsaggena puriso diṭṭhadhammikampi samparāyikampi mahādukkhaṃ pāpuṇeyyāti vatvā rañño dhammaṃ desento āha

ahetuvādo puriso yo ca issarakuttiko

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาโพธิชาดก”