kāmaṃ karohi te tāya bhariyā te rathesabhāti.

Tattha anusāsīti evaṃ kirassa ahosi kadācesa kujjhitvā cūḷanīrañño mātaraṃ māreyya abhirūpāya nandādeviyā saddhiṃ saṃvāsaṃ kappeyya rājakumāraṃ māreyya paṭiññamassa gahessāmīti. Tasmā ayaṃ teti ādinā vadanto anusāsi. Tattha ayaṃ te sassuroti ayaṃ tava sassurassa cūḷanīrañño putto pañcālacandiyā kaniṭṭhabhātiko ayaṃ te idāni sassuro. Ayaṃ sassūti ayaṃ imissā mātā nandādevī nāma tava sassu. Yathā mātūti yathā mātu putto vattapaṭipattiṃ karoti evaṃ te etissā hotu balavataraṃ mātusaññaṃ paccupaṭṭhapetvā mā kadāci naṃ lobhacittena olokehi. Niyakoti ajjhattiko ekapitarā ekamātuyā jāto. Dayitabboti piyāyitabbo. Bhariyāti ayaṃ te bhariyā bhavissati mā etissāya Avamānamakāsīti. So evaṃ rañño patiññaṃ gaṇhi.

Rājā sādhūti sampaṭicchi. Rājamātaraṃ pana ārabbha na kiñci kathesi. Kiṃ kāraṇā. Tassā mahallakabhāveneva. Idampana sabbaṃ bodhisatto tīre ṭhatvā kathesi. Atha naṃ rājā mahādukkhato muttatāya gantukāmo hutvā tāta tvaṃ tīre ṭhito kiṃ karosīti vatvā gāthamāha

āruyha nāvaṃ taramāno kiṃ nu tīramhi tiṭṭhasi

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๖๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”