nivesanamhi te deva senāṅgaṃ parihāpitaṃ

taṃ dinnaṃ brahmadattena ānayissaṃ rathesabhāti.

Tattha dhammoti sabhāvo. Nivesanamhīti nagaraṃ sandhāyāha. Parimocayeti parimoceyyaṃ. Parihāpitanti chaḍḍitaṃ.

Tesu hi manussesu dūramaggaṃ āgatesu keci khādantā keci pivantā keci kilamantā niddaṃ okkamantā amhākaṃ nikkhantabhāvampi na jāniṃsu keci gilānā mayā saddhiṃ cattāro māse kammaṃ katvā mama upakāramanussā cettha bahū na sakkā mayā ekamanussampi chaḍḍetvā gantuṃ ahaṃ tāva nivattetvā sabbampi tava senaṃ Brahmadattena dinnaṃ dhanañca avasiṭṭhaṃ ānessāmi tumhe mahārāja katthaci avilambantā sīghaṃ sīghaṃ gacchatha mayā vo antarāmagge hatthiassabāhanādīni ṭhapitāni kilantakilantāni pahāya samatthasamatthe yoge abhiruyha sīghaṃ sīghaṃ mithilanagarameva pavisathāti āha. Tato rājā gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๖๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”