suññaṃ antepuraṃ sabbaṃ kākapatanakaṃ yathāti.

Tattha kākapatanakaṃ yathāti macchagandhehi āgatehi kākagaṇehi samākiṇṇo samuddatīre chaḍḍitagāmako viya.

Taṃ sutvā rājā catunnaṃ janānaṃpi vippayogasambhavena sokena kampamāno idaṃ dukkhaṃ mama gahapatiputtaṃ nissāya uppannanti daṇḍena pahato āsīviso viya bodhisattassa ativiya kujjhi. Mahāsatto tassa kodhanākāraṃ disvā ayaṃ rājā mahāyaso kadāci kodhavasena kiṃ me etehīti khattiyamānena maṃ viheṭheyya yannūnāhaṃ nandādeviṃ iminā na diṭṭhapubbaṃ viya karonto tassa sarīravaṇṇaṃ vaṇṇeyyaṃ atha so taṃ anussaritvā sacāhaṃ mahosathaṃ māressāmi evarūpaṃ itthīratanaṃ na labhissāmi taṃ amārento puna taṃ labhissāmīti attano bhariyāya sinehena na kiñci mayhaṃ karissatīti cintetvā attano rakkhanatthaṃ pāsāde ṭhitova rattakambalantare suvaṇṇavaṇṇaṃ bāhuṃ nīharitvā tassā gatamaggācikkhanavaseneva taṃ vaṇṇento āha

ito gatā mahārāja nārī sabbaṅgasobhanā

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๖๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”