paho bhavaṃ kaṇḍumimaṃ vinetuṃ

kurutaṃ bhavaṃ yācito brāhmaṇatthanti.

Tattha asādayinti ghaṭṭesiṃ āgacchantaṃ disvā leḍḍunā paharinti attho. Patitvāti upadhāvitvā. Sahasajjhappattoti maṃ sahasā ajjhappatto sampatto. Panujjāti atha maṃ pātetvā. Abbahīti mukhena mama uttamaṅgaṃ luñcitvā pakkāmi tato paṭṭhāya imasmiṃyeva ṭhāne vaṇo jātoti. Svāyanti so ayaṃ tato paṭṭhāya mayhaṃ vaṇo khajjati ceva kaṇḍuñca karoti tappaccayā khohaṃ sabbakālaṃ kāyikacetasikasukhaṃ na labhāmi. Pahoti samattho. Brāhmaṇatthanti bhavaṃ mayā yācito imaṃ brāhmaṇassa atthaṃ karotu idaṃ me dukkhaṃ mābhavissa harāhīti vadati.

So tassā musāvādaṃ sabhāvoti saddahitvā sace te evaṃ sukhaṃ hoti karissāmīti taṃ padesaṃ oloketvā anantaraṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. นฬินิกาชาดก”