Tattha chaṭṭhāhanti ayye pañcame khādite athāhaṃ bho dakarakkhasa mukhaṃ vivarāti vatvā tena vivaṭe mukhe kacchaṃ daḷhaṃ bandhitvā imaṃ rajjasiriṃ agaṇetvā idāni maṃ khādāti tassa mukhe papateyyaṃ na tveva jīvamāno mahosathapaṇḍitaṃ dadeyyanti.

. Ettakena ayaṃ pañho niṭṭhito.

Evaṃ ñātaṃ paribbājikāya rañño mahāsatte suhadayattaṃ. Na pana ettakeneva paṇḍitassa guṇo pākaṭo ahosi. Tenassā etadahosi ahaṃ mahājanassa majjhe etesaṃ guṇaṃ katheyyāmi rājā tesaṃ aguṇaṃ kathetvā paṇḍitassa guṇaṃ kathessati evaṃ paṇḍitassa Guṇo nabhe puṇṇacando viya pākaṭo bhavissatīti. Sā sabbaṃ antepurajanaṃ sannipātāpetvā ādito paṭṭhāya puna rājānaṃ tameva pañhaṃ pucchitvā tena raññā tatheva vutte mahārāja tvaṃ paṭhamaṃ mātaraṃ dassāmīti vadasi mātā ca nāma mahāguṇā tuyhañca mātā na aññesaṃ mātusadisā bahūpakārā te esāti tassā guṇaṃ kathentī gāthadvayamāha

posetā te janettī ca dīgharattānukampikā

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”