bhātaraṃ kena dosena dajjāsi dakarakkhinoti.

Tattha yenocitāti yena vaḍḍhitā. Paṭiggahanti yena ca tumhe paradese vasantā puna gehaṃ ānītā. Abhiṭṭhāyāti abhibhavitvā. Tikhiṇamantinanti tikhiṇapaññaṃ.

So kira mātu brāhmaṇena saddhiṃ vasanakāle jāto. Athassa vuḍḍhippattassa brāhmaṇo khaggaṃ hatthe datvā imaṃ gahetvā maṃ upaṭṭhāhīti āha. So brāhmaṇaṃ pitā meti saññāya upaṭṭhāti. Atha naṃ eko amacco rājakumāra na tvaṃ etassa brāhmaṇassa putto tava kucchigatakāle salākadevī rājānaṃ mārāpetvā etassa chattaṃ ussāpesi tvaṃ mahācūḷalanīrañño puttoti āha. So taṃ sutvā kujjhitvā hotu ekenupāyena naṃ māressāmīti rājakulaṃ pavisanto taṃ khaggaṃ ekassa pādamūlikassa datvā aparaṃ tvaṃ rājadvāre ṭhatvā mamesa khaggoti iminā saddhiṃ vivādaṃ kareyyāsīti vatvā pāvisi. Te ubho kalahaṃ kariṃsu. So kiṃ esa kalahoti ekaṃ purisaṃ pesesi. So āgantvā khaggatthāyāti āha. Atha naṃ brāhmaṇo taṃ sutvā kiṃ etanti pucchi. So kira tumhehi mama dinnakhaggo aññassa santakoti. Kiṃ vadesi tāta tena hi āharāpehi sañjānissāmi nanti āharāpesi. Kumāro taṃ āharāpetvā kosato nikkaḍḍhitvā passathāti sañjānāpento viya taṃ upagantvā ekappahārenevassa sīsaṃ chinditvā attano pādamūle pātesi. Tato rājagehato nīharitvā rājagehaṃ paṭijaggitvā nagaraṃ alaṅkaritvā tassa abhiseke upanīte mātā cūḷanīkumārassa maddaraṭṭhe vasanabhāvaṃ ācikkhi. Taṃ sutvā rājakumāro senāṅgaparivuto tattha gantvā bhātaraṃ ānetvā rajje patiṭṭhāpesi. Tato paṭṭhāya naṃ tikhiṇamantīti sañjāniṃsu. Paribbājikā taṃ evarūpaṃ bhātaraṃ kena dosena dakarakkhasassa dassasīti Pucchi.

Rājā tassa dosaṃ kathento āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”