Eñca pana vatvā mahāsatto ubhopi te pitāputte attano ānubhāvena nāgabhavanaṃ ānesi. Tesaṃ tattha gacchantānaṃ dibbo Attabhāvo pātubhavi. Atha nesaṃ mahāsatto mahantaṃ dibbasampattiṃ datvā cattāri cattāri nāgakaññāsatāni adāsi. Tepi tattha mahāsampattiṃ anubhaviṃsu. Bodhisattopi appamatto hutvā uposathakammaṃ karoti. Anvaḍḍhamāsaṃ mātāpitūnaṃ upaṭṭhānaṃ gantvā dhammakathaṃ kathetvā tato ca brāhmaṇassa santikaṃ gantvā ārogyaṃ pucchitvā yena te attho taṃ vadeyāsi anukkaṇṭhamāno abhiramāti vatvā somadattena saddhiṃ paṭisanthāraṃ katvā attano nivesanaṃ gacchati. Brāhmaṇo ekasaṃvaccharaṃ nāgabhavane vasitvā mandapuññatāya ukkaṇṭhito manussalokaṃ gantukāmo ahosi. Nāgabhavanampanassa lokantanirayo viya khāyati. Alaṅkatapāsādo bandhanāgāraṃ viya alaṅkatanāgakaññāyo yakkhiniyo viya upaṭṭhahiṃsu. So ahaṃ tāva ukkaṇṭhito somadattassāpi cittaṃ jānissāmīti tassa santikaṃ gantvā āha kiṃ tāta ukkaṇṭhitosīti. Kasmā ukkaṇṭhissāmi na ukkaṇṭhāmi tavampana ukkaṇṭhasi tātāti. Āma tātāti. Kiṃ kāraṇāti. Tava mātu ceva bhātu bhaginīnañca adassanena ukkaṇṭhāmi ehi tāta somadatta gacchāmāti. So na gacchāmīti vatvāpi punappunaṃ pitarā yāciyamāno sādhūti sampaṭicchi. Brāhmaṇo puttassa tāva me mano laddho sace panāhaṃ bhūridattassa ukkaṇṭhitomhīti vakkhāmi so atirekataraṃ me yasaṃ dassati evaṃ me gamanaṃ na bhavissati ekena pana upāyena tassa sampattiṃ vaṇṇetvā tvaṃ evarūpaṃ sampattiṃ pahāya kiṃ kāraṇā manussalokaṃ gantvā uposathakammaṃ karosīti pucchitvā Saggatthāyāti vutte tvaṃ tāva evarūpaṃ sampattiṃ pahāya saggatthāya uposathakammaṃ karosi kimaṅgaṃ pana mayaṃyeva paradhanena jīvitaṃ kappema ahampi manussalokaṃ gantvā ñātake disvā pabbajitvā samaṇadhammaṃ karissāmīti taṃ saññāpessāmi atha me so gamanaṃ anujānissatīti cintetvā ekadivasaṃ tenāgantvā kiṃ brāhmaṇa ukkaṇṭhasīti pucchito kasmā ukkaṇṭhissāmi tumhākaṃ santikā amhākaṃ na kiñci paribhogaṃ parihāyatīti kiñci gamanapaṭibaddhaṃ avatvāva ādito tāva tassa sampattiṃ vaṇṇento āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”