Garuḷakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ

tasmiṃ kāle bārāṇasiyaṃ eko daliddakabrāhmaṇo bahuṃ iṇaṃ gahetvā iṇāyikehi codiyamāno kiṃ me idha vāsena araññaṃ pavisitvā matameva seyyoti nikkhamitvā vanaṃ pāvisitvā anupubbena tāpasassa assamapadaṃ patvā tāpasaṃ vattasampadāya ārādhesi. Tāpaso ayaṃ brāhmaṇo mayhaṃ ativiya upakārako supaṇṇarājena dinnaṃ dibbamantaṃ assa dassāmīti cintetvā brāhmaṇa ahaṃ ālambāyanamantaṃ jānāmi tante dammi gaṇhāhi nanti vatvā alaṃ bhante na mayhaṃ mantenatthoti vuttepi punappunaṃ yācitvā sampaṭicchāpetvā adāsiyeva. Tassa ca mantassa anucchavikāni osathāni ceva mantū pacārañca sabbaṃ kathesi. Brāhmaṇo laddho me jīvitupāyoti katipāhaṃ vasitvā vātābādho me bhante bādhatīti apadesaṃ katvā Tāpasena visajjito taṃ vanditvā khamāpetvā araññā nikkhamitvā anupubbena yamunātīraṃ patvā taṃ mantaṃ sajjhāyanto mahāmaggena gacchati. Tasmiṃ khaṇe sahassamattā bhūridattassa paricārikā nāgamāṇavikā taṃ sabbakāmadadaṃ maṇiratanaṃ ādāya nāgabhavanā nikkhamitvā yamunātīre vālukarāsimatthake ṭhapetvā tassobhāsena sabbarattiṃ udakakīḷaṃ kīḷitvā aruṇuggamane sabbālaṅkārehi alaṅkaritvā maṇiratanaṃ parivāretvā siriṃ pavesiyamānā nisīdiṃsu. Brāhmaṇopi mantaṃ sajjhāyanto taṃ ṭhānaṃ pāpuṇi. Tā taṃ mantasaddaṃ sutvāva iminā supaṇṇena bhavitabbanti maraṇabhayatajjitā maṇiratanaṃ aggahetvā paṭhaviyaṃ nimujjitvā nāgabhavanaṃ agamaṃsu. Brāhmaṇo maṇiratanaṃ disvā idāneva me manto samiddhoti tuṭṭhamānaso maṇiratanaṃ ādāya pāyāsi. Tasmiṃ khaṇe so nesādabrāhmaṇo somadattena saddhiṃ migavadhāya araññaṃ pavisanto tassa hatthe taṃ maṇiratanaṃ disvā puttaṃ āha tāta nanu eso amhākaṃ bhūridattena dinno maṇīti. Āma tāta eso soti. Tena hissa maṇiratanassa aguṇaṃ kathetvā imaṃ brāhmaṇaṃ vañcetvā gaṇhāmetaṃ maṇiratananti. Tāta pubbe tvaṃ bhūridattena diyamānaṃ na gaṇhi idāni pana brāhmaṇaṃ tvaṃyeva vañcessasi tuṇhī hohīti. Brāhmaṇo hotu tāta passasi etassa mama vañcanabhāvanti vatvā ālambāyanena saddhiṃ sallapanto āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”