Atha naṃ satthā disvā madhurassaraṃ nicchāretvā bho purisa bālajana mā bhāyi ito ehīti taṃ assāsesi. So tasmiṃ khaṇe āvudhāni chaḍḍetvā bhagavato pādesu sirisā nipatitvā bhagavantaṃ etadavoca accayo maṃ bhante accagamā yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ yvāhaṃ Tumhākaṃ guṇe ajānanto andhabālassa devadattassa vacanena tumhe jīvitā voropetuṃ āgatomhi khamatha me bhante khamatha sugata khamatha lokavidūti attano dosaṃ khamāpetvā ekamante nisīdi. Atha naṃ satthā saccāni pakāsetvā sotāpattiphale patiṭṭhapetvā āvuso devadattena ācikkhitamaggaṃ appaṭipajjitvā aññena maggena yāhīti taṃ uyyojesi uyyojetvā ca pana caṅkamā oruyha aññatarasmiṃ rukkhamūle nisīdi. Atha tasmiṃ dhanuggahe anāgacchante itare dve kinnukho cirāyatīti paṭimaggaṃ gacchantā dasabalaṃ disvā upasaṅkamitvā vanditvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Satthā tesaṃ dvinnaṃ saccāni pakāsetvā sotāpattiphale patiṭṭhāpetvā āvuso devadattena kathitamaggaṃ appaṭipajjitvā iminā maggena acchathāti uyyojesi iminā upāyena itarepi āgantvā nisinne saccāni pakāsetvā sotāpattiphale patiṭṭhapetvā aññena maggena uyyojesi. Atha so paṭhamamāgato jeṭṭhakadhanuggaho devadattaṃ upasaṅkamitvā bhante devadatta ahaṃ sammāsambuddhaṃ jīvitā voropetuṃ nāsakkhiṃ mahiddhiko so bhagavā mahānubhāvoti ārocesi. Te sabbepi sammāsambuddhaṃ nissāya amhehi jīvitaṃ laddhanti satthu santike pabbajitvā arahattaṃ pāpuṇiṃsu. Ayaṃ pavutti bhikkhusaṃghe pākaṭā ahosi. Bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso devadatto kira ekasmiṃ tathāgate vericittena bahū jane jīvitā voropetuṃ vāyāmamakāsi te sabbepi satthāraṃ nissāya jīvitaṃ labhiṃsūti. Satthāpi sīhasayanato vuṭṭhāya dibbāya sotadhātuyā tesaṃ kathaṃ sutvā Dhammasabhāyaṃ āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi devadatto maṃ ekaṃ nissāya mayi vericittena bahū jane jīvitā voropetuṃ vāyāmamakāsīti vatvā tuṇhī ahosi tehi yācito atītaṃ āhari

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๙๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จันทกุมาร”