Sā tassa vacanaṃ sutvā na sakkā imaṃ lajjāpetuṃ vā palāpetuṃ vā kiṃ me imināti dvāraṃ pidhāya attānaṃ na dassesi. Sopi kājaṃ gahetvā otaritvā tato paṭṭhāya taṃ daṭṭhuṃ na labhati. Bhattakārakammaṃ karonto ativiya kilamati. Bhuttapātarāso dārūni phāleti bhājanāni dhovati kājena udakaṃ āharati sayanto ambaṇapiṭṭhe sayati. Pātova vuṭṭhāya yāguādīni pacati ca harati ca bhojeti ca. Nandirāgaṃ nissāya atidukkhaṃ anubhoti. So ekadivasaṃ bhattagehadvārena gacchantaṃ khujjaṃ disvā pakkosi. Sā Pabhāvatiyā bhayena tassa santikaṃ gantuṃ avisahantī turitaturitā viya gacchati. Atha naṃ javena upagantvā khujjeti āha. Sā nivattitvā ṭhitā ko esoti vatvā tumhākaṃ saddaṃ na suṇāmīti āha. Atha naṃ khujje sāminīpi te ativiya thaddhā ettakaṃ kālaṃ tumhākaṃ santike vasanto ārogyasāsanamattaṃpi na labhāmi deyyadhammaṃ pana kiṃ dassatha tiṭṭhatu tāvetaṃ apica me pabhāvatiṃ mudukaṃ katvā dassetuṃ sakkhissasīti āha. Sā sādhūti sampaṭicchi. Atha naṃ sace me taṃ dassetuṃ sakkhissasi khujjabhāvante ujuṃ katvā gīveyyakaṃ dassāmīti palobhento pañca gāthā abhāsi

nekkhaṃ gīvante kāressaṃ patvā khujje kusāvatiṃ

sace maṃ nāganāsūru olokeyya pabhāvatī.

Nekkhaṃ gīvante kāressaṃ patvā khujje kusāvatiṃ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”