Pabhāvatī tassā vacanaṃ sutvā khujje ativiya gajjasi hatthena pāpuṇantī sassāmikabhāvante jānāpessāmīti khujjaṃ tajjesi. Sāpi taṃ ahaṃ taṃ rakkhamānā pituno te kusarājassa āgatabhāvaṃ nārocesiṃ hotu ajja rañño ārocessāmīti mahantena saddena bhāyāpesi. Sāpi kocideva suṇeyyāti khujjaṃ saññāpesi.

Atha bodhisattopi taṃ passituṃ alabhanto satta māse dubbhojanena dukkhaseyyāya kilamanto cintesi ko me etāya attho satta māse vasanto taṃ passituṃ na labhāmi ativiya kakkhalā sāhasikā gantvā mātāpitaro passissāmīti. Tasmiṃ khaṇe sakko āvajjento tassa ukkaṇṭhitabhāvaṃ ñatvā rājā satta māse pabhāvatiṃ daṭṭhuṃ na labhati labhanākāramassa karissāmīti maddarañño dūte Katvā sattannaṃ rājūnaṃ dūtaṃ pāhento pabhāvatī kusarājaṃ chaḍḍetvā āgatā āgacchantu pabhāvatiṃ gaṇhantūti ekekassa visuṃ visuṃ sāsanaṃ pahiṇi. Te mahāparivārena āgantvā nagaraṃ patvā aññamaññassa āgatakāraṇaṃ na jānanti. Te tvaṃ kasmā āgato tvaṃ kasmā āgatosīti pucchitvā tamatthaṃ ñatvā taṃ kujjhitvā ekaṃ kira dhītaraṃ sattannaṃ dassati passathassa anācāraṃ upphaṇḍeti no gaṇhāma nanti sabbepi amhākaṃ pabhāvatiṃ detu yuddhaṃ vāti sāsanāni pahiṇitvā nagaraṃ parivārayiṃsu. Maddarājā sāsanaṃ sutvā bhītatasito amacce āmantetvā kiṃ karomāti pucchi. Atha naṃ amaccā deva sattapi rājāno pabhāvatiṃ nissāya āgatā sace na dassati pākāraṃ bhinditvā nagaraṃ pavisitvā jīvitakkhayaṃ pāpetvā taṃ gaṇhissāmāti vadanti pākāre abhindanteyeva tesaṃ pabhāvatiṃ pesessāmāti vatvā imaṃ gāthamāhaṃsu

ete nāgā upathaddhā sabbe tiṭṭhanti vammikā

sūrā maddanti pākāraṃ ānetetaṃ pabhāvatinti.