Evaṃ tāya hi pañcahi gāthāhi mahāsattassa yase vaṇṇite athassā mātā ayaṃ acchambhitākathaṃ katheti addhā evametanti saddahitvā rañño santikaṃ gantvā tamatthaṃ ārocesi. So vegena pabhāvatiyā santikaṃ gantvā saccaṃ kira amma kusarājā idhāgatoti. Āma tāta ajjassa satta māsā atikkantā tava dhītānaṃ āḷārikattaṃ karontassāti. So tassā asaddahanto khujjaṃ pucchi. Sā yathābhūtaṃ kathesi. Taṃ sutvā rājā dhītaraṃ garahanto gāthamāha

taggha te dukkaṭaṃ bāle yaṃ khattiyaṃ mahabbalaṃ

nāgaṃ maṇḍūkavaṇṇena na taṃ akkhāsi āgatanti.

Tattha tagghāti ekaṃseneva.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”