Tattha nānācitteti nānālaṅkāravicitte. Samāhiteti asse sandhāya vuttaṃ. Susikkhite nibbisevaneti attho. Atha dakkhatha me veganti atha me parakkamaṃ passissathāti.

Sattūnaṃ gaṇhanaṃ nāma mayhaṃ bhāro gaccha tvaṃ nahātvā alaṅkaritvā pāsādaṃ abhiruhāti taṃ uyyojesi. Maddarājāpissa parihārakaraṇatthaṃ amacce pahiṇi. Te tassa mahānasadvāreyeva sāṇiṃ parikkhipitvā kappake upaṭṭhapesuṃ. So katamassukammo sīsanahāto sabbālaṅkārapaṭimaṇḍito amaccehi parivuto pāsādaṃ abhiruyha disā vidisā oloketvā appoṭheti. Olokitolokitaṭṭhānaṃ kampittha. So idāni me parakkamaṃ passathāti āha.

Tamatthaṃ pakāsento satthā āha

tañca tattha udikkhiṃsu rañño maddassa thīpure

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุสชาดก”