So tāvadeva iddhiyā gantvā brahmavaddhananagare tassa rañño nivesanadvāre otaritvā eko kira vo tāpaso daṭṭhukāmoti rañño ārocāpesi. Rājā kiṃ pabbajitassa mayā diṭṭhena āhāratthāya āgato bhavissatīti bhattaṃ pahiṇi. So bhattaṃ na icchi. Taṇḍulaṃ pahiṇi. So taṇḍulaṃ na icchi. Vatthaṃ pahiṇi. So vatthaṃ na icchi. Tambulaṃ pahiṇi. So tambulaṃ na icchi. Athassa santike dūtaṃ pahiṇi kimatthāya āgatosīti. So tena puṭṭho rājānaṃ upaṭṭhātuṃ āgatomhīti āha. Taṃ sutvā rājā bahū mama upaṭṭhākā attano tāpasakammaṃ karotūti pāhesi. So taṃ sutvā ahaṃ tumhākaṃ attano balena sakalajambūdīpe rajjaṃ gahetvā dassāmīti āha. Taṃ sutvā rājā cintesi pabbajitā nāma paṇḍitā kiñci upāyaṃ jānissantīti taṃ pakkosāpetvā āsane nisīdāpetvā vanditvā bhante tumhe kira mayhaṃ sakalajambūdīpe rajjaṃ gahetvā dassathāti pucchi. Āma mahārājāti. Kathaṃ gaṇhissathāti. Mahārāja antamaso khuddakamakkhikāya pivanamattaṃpi lohitaṃ kassaci anuppādetvā tava dhanacchedaṃ akatvā attano iddhiyā gahetvā dassāmi apica kevalaṃ papañcaṃ akatvā ajjeva nikkhamituṃ vaṭṭatīti. So tassa vacanaṃ saddahitvā senāṅgaparivuto nagarā nikkhami. Sace senāya uṇhaṃ hoti nandapaṇḍito attano iddhiyā chāyaṃ karitvā sītaṃ karoti deve vassante senāya upari vassituṃ na deti uṇhaṃ vā sītaṃ vā vāreti magge kaṇṭakakhāṇu- kādayo sabbaparissaye antaradhāpesi maggaṃ kasiṇamaṇḍalaṃ viya samaṃ katvā sayaṃpi ākāse cammaṃ pattharitvā pallaṅke nisinno senāya parivuto gacchati.

Evaṃ senaṃ ādāya paṭhamaṃ kosalaraṭṭhaṃ gantvā nagarassāvidūre khandhāvāraṃ nivāsāpetvā yuddhaṃ vā no detu setacchattaṃ vā detūti kosalarañño dūtaṃ pahiṇi. So dūtassa vacanaṃ sutvā kujjhitvā kiṃ ahaṃ na rājāti yuddhaṃ dammīti senāya purakkhato nikkhami. Dve senā yujjhituṃ ārabhiṃsu. Atha nandapaṇḍito dvinnaṃpi antare attano nisīdanaṃ ajinacammaṃ mahantaṃ katvā pasāretvā Dvīhi senāhi khittasare cammeneva sampaṭicchi. Ekasenāyapi koci kaṇḍena viddho nāma natthi. Hatthagatānaṃ pana kaṇḍānaṃ khayena dvepi senā nirussāhā aṭṭhaṃsu. Nandapaṇḍito manojarājassa santikaṃ gantvā mā bhāyi mahārājāti assāsetvā kosalassa santikaṃ gantvā mā bhāyi mahārāja natthi te paripantho tava rajjaṃ taveva bhavissati kevalaṃ manojarañño vase pavatti hotūti āha. So tassa saddahitvā sādhūti sampaṭicchi. Atha naṃ manojarājassa santikaṃ netvā mahārāja kosalarājā tava vase pavattati imassa rajjaṃ imasseva hotūti. So sādhūti sampaṭicchitvā taṃ attano vase vattetvā dve senāyo ādāya aṅgaraṭṭhaṃ gantvā aṅgaraṭṭhaṃ gahetvā tato magadharaṭṭhanti etenūpāyena sakalajambūdīpe rājāno attano vase vattetvā tato tehi parivuto brahmavaddhananagarameva gato. Rajjaṃ gaṇhanto panesa sattannaṃ saṃvaccharānaṃ upari sattadivasādhikehi sattamāsehi gaṇhi. So ekekarājadhānito nānappakārāni khajjabhojanāni āharāpetvā ekasatarājāno gahetvā tehi saddhiṃ sattāhaṃ mahāpānaṃ pivi.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสณนันทชาดก”