Nandapaṇḍito yāva rājā sattāhaṃ issariyasukhaṃ anubhoti tāvassa attānaṃ na dassessāmīti uttarakurumhi piṇḍāya caritvā himavante kāñcanaguhādvāre sattāhaṃ vasi. Manojopi sattame divase attano mahantaṃ sirivibhavaṃ oloketvā ayaṃ yaso na mayhaṃ mātāpitūhi na aññehi dinno nandapaṇḍitatāpasaṃ nissāya Uppanno taṃ kho pana me apassantassa ajja sattamo divaso kahaṃ nukho me yasadāyakoti nandapaṇḍitaṃ sari. So tassānussaraṇabhāvaṃ ñatvā āgantvā purato ākāse aṭṭhāsi. So rājānaṃ disvā evaṃ cintesi ahaṃ imassa tāpasassa devatābhāvaṃ vā manussabhāvaṃ vā na jānāmi sace hi esa manusso sakalajambūdīpe rajjaṃ etasseva dassāmi atha devo devatāsakkāramassa karissāmīti. So taṃ vīmaṃsanto paṭhamaṃ gāthamāha

devatā nusi gandhabbo ādū sakko purindado

manussabhūto iddhimā kathaṃ jānemu taṃ mayanti.

So tassa vacanaṃ sutvā sabhāvameva kathento dutiyaṃ gāthamāha