evaṃ me yācamānassa añjaliṃ nāvabujjhatha

tava paṭhacaro hessaṃ vuṭṭhito paricārakoti.

Tassattho sace tumhe mama evaṃ yācamānassa khamāpanatthāya paggahitaañjaliṃ nāvabujjhatha na paṭiggaṇhatha tumhe mātāpitaro upaṭṭhahatha ahaṃ pana tumhākaṃ paṭhacaro bhaveyyaṃ vacanakaro hessaṃ rattindivaṃ analasabhāvena vuṭṭhito paricārako ahaṃ tumhe paṭijaggissāmīti.

Mahāsattassa pakatiyāpi nandapaṇḍite doso vā veraṃ vā natthi atithaddhaṃ vacanaṃ kathentasseva panassa mānahāpanatthaṃ niggahavasena tathā katvā idāni tassa vacanaṃ sutvā tuṭṭhacitto tasmiṃ pasādaṃ uppādetvā nanda idāni te khamāmi mātāpitaro ca paṭijaggituṃ labhissasīti tassa guṇaṃ pakāsento āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๓๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสณนันทชาดก”