Tattha ariyoti sundaro. Ariyasamācāroti sundarācārovāsi jāto. Bāḷhanti idāni tvaṃ mama ativiya ruccasi. Suṇāthāti amma tāta tumhe mama vacanaṃ suṇātha. Nāyaṃ bhāroti ayaṃ tumhākaṃ paṭijagganabhāro na kadāci mama bhāramatto ahu. Taṃ manti taṃ bhāroti amaññittha taṃ maṃ tumhe upaṭṭhitaṃ samānaṃ. Upaṭṭhānāya yācatīti tumhe upaṭṭhātuṃ maṃ yācati. Yo ce icchatīti mayhaṃ hi tvaṃ me mātaraṃ vā pitaraṃ vā upaṭṭhahāti vattuṃ na yuttaṃ tumhākaṃ pana santānaṃ brahmacārīnaṃ yo eko icchati taṃ vadāmi kāmena nandaṃ vo varatha taṃ mama kaniṭṭhaṃ nandaṃ rocetha tumhesu kaṃ esa upaṭṭhātu ubhopi hi mayaṃ tumhākaṃ puttāyevāti.

Atha mātā āsanā vuṭṭhāya tāta soṇapaṇḍita cirappavuṭṭho vo kaniṭṭho evaṃ cirāgataṃpi taṃ yācituṃ na visahāmi mayañhi tannissitā idāni pana tayā anuññātā ahaṃ etaṃ nandaṃ brahmacārīnaṃ bāhāhi upaguyhitvā sīse upasiṅghāyituṃ labheyyanti imamatthaṃ pakāsentī gāthamāha

Tayā tāta anuññātā soṇa tannissitā mayaṃ

upaghāyituṃ labhe nandaṃ muddhani brahmacārinanti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๔๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสณนันทชาดก”