Satthāpi paṭhamayāme dhammaṃ desetvā majjhimayāme devatāya pañhaṃ visajjetvā pacchimayāmassa paṭhamakoṭṭhāse sīhaseyyaṃ kappetvā dutiyakoṭṭhāse phalasamāpattiyo samāpajjitvā tatiyakoṭṭhāse karuṇāsamāpattiṃ samāpajjitvā bodheyyabandhave olokento nālāgiridamane caturāsītiyā pāṇasahassānaṃ dhammābhisamayaṃ disvā pabhātāya rattiyā katasarīrapaṭijaggano hutvā āyasmantaṃ ānandaṃ āmantetvā ānanda rājagahaparivattakesu aṭṭhārasasu mahāvihāresu sabbesaṃpi bhikkhūnaṃ mayā saddhiṃ rājagahaṃ pavisituṃ ārocehīti āha. Thero tathā akāsi. Sabbe bhikkhū veḷuvane sannipatiṃsu. Satthā mahābhikkhusaṅghaparivuto rājagahaṃ piṇḍāya pāvisi. Atha hatthimeṇḍā yathānusiṭṭhaṃ Paṭipajjiṃsu. Mahanto samāgamo ahosi. Saddhāsampannā manussā ajja kira buddhamahānāgassa tiracchānanāgena saddhiṃ saṅgāmo bhavissati anopamāya buddhalīlāya nālāgirino damanaṃ passissāmāti pāsādahammiyagehacchadanādīni abhiruyha aṭṭhaṃsu. Asaddhā pana micchādiṭṭhikā ayaṃ nālāgiri caṇḍo pharuso manussaghāṭako buddhādiguṇaṃ na jānāti so ajja samaṇassa gotamassa suvaṇṇavaṇṇaṃ sarīraṃ viddhaṃsetvā jīvitakkhayaṃ pāpessati ajjeva paccāmittassa piṭṭhiṃ passissāmāti rukkhapāsādādīsu aṭṭhaṃsu. Hatthīpi bhagavantaṃ āgacchantaṃ disvā manusse tāsento gehāni viddhaṃsento sakaṭāni sañcuṇṇento soṇḍaṃ ussāpetvā pahaṭṭhakaṇṇavālo pabbato viya ajjhottharanto yena bhagavā tena abhidhāvi. Taṃ bhikkhū disvā bhagavantametadavocuṃ ayaṃ bhante nālāgiri caṇḍo pharuso manussaghāṭako imaṃ racchaṃ paṭipanno na kho panāyaṃ buddhādiguṇaṃ jānāti paṭikkamatu bhante bhagavā paṭikkamatu sugatoti. Mā bhikkhave bhāyittha paṭibalohaṃ nālāgiriṃ dametunti.
Atha āyasmā sārīputto satthāraṃ yāci bhante pitu uppannakiccaṃ nāma jeṭṭhaputtassa bhāro ahameva naṃ damemīti. Atha naṃ satthā sārīputta buddhabalaṃ nāma aññaṃ sāvakabalaṃ aññaṃ tiṭṭha tvanti paṭibāhi. Evaṃ yebhuyyena asītimahātherā yāciṃsu. Satthā sabbepi paṭibāhi. Athāyasmā ānando satthari balavasinehena adhivāsetuṃ asakkonto ayaṃ hatthī paṭhamaṃ maṃ māretūti Tathāgatassatthāya jīvitaṃ pariccajitvā gantvā satthu purato aṭṭhāsi. Atha naṃ satthā apehi ānanda apehi ānanda mā me purato aṭṭhāsīti āha. Bhante ayaṃ hatthī caṇḍo pharuso manussaghāṭako kappuṭṭhānaggisadiso paṭhamaṃ maṃ māretvā pacchā tumhākaṃ santikaṃ āgacchatūti. Thero yāvatatiyaṃ vuccamānopi tatheva ṭhito na paṭikkami. Atha naṃ satthā iddhibalena paṭikkamāpetvā bhikkhūnaṃ antare ṭhapesi. Tasmiṃ khaṇe ekā itthī nālāgiriṃ disvā maraṇabhayabhītā palāyamānā aṅkena gahitaṃ dārakaṃ hatthino ca tathāgatassa ca antare chaḍḍetvā palāyi. Hatthī taṃ anubandhitvā nivattitvā dārakassa santikaṃ agamāsi. Dārako mahāravaṃ ravi. Satthā nālāgiriṃ uddissa mettāya pharitvā sumadhurabrahmasaraṃ nicchāretvā ambho nālāgiri taṃ soḷasa surāghaṭe pāyetvā mattaṃ karontā na aññaṃ gaṇhissatīti kariṃsu maṃ gaṇhissatīti pana kariṃsu mā akāraṇena jaṅghāyo kilamento vicari ito ehīti pakkosi. So satthu vacanaṃ sutvā akkhīni ummiletvā bhagavato rūpasiriṃ olokento paṭiladdhasaṃvego buddhatejena pacchinnasurāmado soṇḍaṃ olambanto kaṇṇe olambanto gantvā tathāgatassa pādesu pati.