sabbasākuṇikagāme taṃ passamanujādhipāti.

Tattha kammunā upapādayīti yaṃ so avaca taṃ karonto kāyakammena sampādesi. Gantvāti haṃsarājena nisinnakājakoṭiṃ uccataraṃ senāpatinā nisinnakājakoṭiṃ thokaṃ nīcaṃ katvā ubhopi te pakkhipitvā haṃsarājā ca senāpati ca rājānaṃ passituṃ gacchanti ussaratha ussarathāti janaṃ ussārento evarūpā nāma sobhaggappattā suvaṇṇavaṇṇā haṃsarājāno na diṭṭhapubbāti manussesu hāsampattesu khippamantepuraṃ gantvā. Adassayīti haṃsarājāno tumhe daṭṭhuṃ āgatāti rañño ārocāpetvā tena tuṭṭhacittena āgacchatūti pakkosāpito atiharitvā dassesi. Hatthatthanti hatthesu āgataṃ pattanti Vuttaṃ hoti. Mahantānanti yasamahantappattānaṃ suvaṇṇavaṇṇānaṃ dhataraṭṭhahaṃsānaṃ issare sāmino kathaṃ tvaṃ luddo hutvā adhigatoti pucchati. Issaramidhamajjhagātipi pāṭho. Etesaṃ issariyaṃ tvaṃ kathaṃ ajjhagāti attho. Vihitāti yojitā. Yaṃ yadāyatanaṃ maññeti mahārāja yaṃ yaṃ samosaraṇaṭṭhānaṃ dijānaṃ pāṇarodhanaṃ jīvitakkhayakaraṃ maññāmi tattha tattha mayā pallalesu pāsā vihitā. Tādisanti mānusiyasare tathāvidhaṃ pāṇarodhanaṃ mayā vihitaṃ. Pāsanti taṃ etaṃ tattha bandhaṃ. Upāsīnoti attano jīvitaṃ agaṇetvā upagantvā nisinno. Mamāyanti maṃ ayaṃ senāpati ajjhabhāsatha mayā saddhiṃ kathesi. Sudukkaranti tasmiṃ khaṇe esa amhādisehi anariyehi sudukkaraṃ akāsi. Dahate bhāvamuttamanti attano uttamaṃ ajjhāsayaṃ dahati pakāseti. Attanoyanti attano ayaṃ. Anutthunantoti bhattu guṇe vaṇṇento tassa jīvitaṃ muñcāti maṃ yāci. Tassāti tassa tathā yācantassa sukhena cittakūṭaṃ gantvā ñātisaṅghaṃ passathāti ca anujāniṃ. Ettheva hīti mayā pana ime dve ettha mānusiyasareyeva cittakūṭagamanāya anumatā ahesuṃ. Evaṃ gatoti evaṃ sattuhatthagato. Janayeyyātha maddavanti attani mettacittaṃ janesi. Upayānanti paṇṇākāraṃ. Sabbasākuṇikagāmeti sabbasmiṃpi sākuṇikagāme nāhaṃ aññaṃ tava evarūpaṃ tena sākuṇikena āgatapubbaṃ upayānaṃ na passāmīti. Taṃ passāti taṃ mayā ābhataṃ upayānaṃ passa manujādhipāti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๔๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จุลลหังสชาดก”