Taṃ sutvā nesādo nāhaṃ tumhe attano atthāya gaṇhiṃ bārāṇasiraññā pana saṃyamena gaṇhāpitomhīti vatvā deviyā supinadiṭṭhakālato paṭṭhāya yāva raññā nesaṃ āgatabhāvaṃ sutvā samma khemaka ekaṃ vā dve vā haṃse gaṇhituṃ vāyāmatha mahantaṃ te yasaṃ dassāmīti vatvā paribbayaṃ datvā uyyojitabhāvo tāva sabbaṃ pavuttiṃ ārocesi. Taṃ sutvā sumukho iminā nesādena attano jīvitaṃ agaṇetvā amhe muñcantena dukkaraṃ kataṃ sace mayaṃ ito cittakūṭaṃ gamissāma neva dhataraṭṭharañño puññānubhāvo na mayhaṃ mittadhammo pākaṭo bhavissati na luddaputto mahantaṃ yasaṃ lacchati na rājā pañcasu sīlesu patiṭṭhahissati na deviyā manoratho matthakaṃ pāpuṇissatīti cintetvā samma evaṃ sante amhe visajjituṃ na labhasi rañño no dassehi so amhe yathāruciṃ karissatīti.

Gamatthaṃ pakāsento satthā āha

yassa tvaṃ bhatako rañño kāmaṃ tasseva pāpaya

tattha saṃyamako rājā yathābhiññaṃ karissatīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๕๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาหังสชาดก”