Tathāhi atīte bārāṇasiyaṃ kinnaro nāma rājā ahosi uttamarūpadharo. Tassa devasikaṃ amaccasahassāni gandhakaraṇḍasahassaṃ āharanti. Tenassa nivesane paribhaṇḍaṃ katvā gandhakaraṇḍake phāletvā gandhadārūni katvā āhāraṃ pacanti. Bhariyāpissa abhirūpā ahosi nāmena kinnarī nāma. Purohitopissa samavayo pañcālacaṇḍo nāma buddhisampanno ahosi. Rañño pana pāsādaṃ nissāya antopākāre eko jambūrakkho nibbatti. Tassa sākhā pākāramatthakena olambati. Tassa chāyāya jiguccho dussaṇṭhāno eko pīṭhasappi vasati. Athekadivasaṃ kinnarī devī vātapānena olokentī taṃ disvā paṭibaddhacittā hutvā rattiṃ rājānaṃ ratiyā saṅgaṇhitvā tasmiṃ raññe niddaṃ okkante sanikaṃ uṭṭhāya nānaggarasabhojanaṃ paṇītaṃ suvaṇṇasarake pakkhipitvā uccaṅke katavā sāḷakarajajayā vātapānena Otaritvā jambuṃ āruyha sākhāya otaritvā pīṭhasappiṃ bhojetvā tena saddhiṃ pāpaṃ katvā āgatamaggeneva pāsādaṃ āruyha gandhehi sarīraṃ ubbaṭṭetvā raññā saddhiṃ nipajji. Etenevūpāyena nivaddhaṃ pāpaṃ karoti. Rājā pana na jānāti. So ekadivasaṃ nagaraṃ padakkhiṇaṃ katvā nivesanaṃ pavisanto jambūchāyāya taṃ paramakāruññappattaṃ pīṭhasappiṃ disvā purohitaṃ āha passetaṃ manussapetanti. Āma devāti. Api nukho samma evarūpaṃ paṭikkūlaṃ kāci itthī chandarāgavasena upagaccheyyāti. Taṃ kathaṃ sutvā pīṭhasappi mānaṃ janetvā ayaṃ rājā kiṃ kathesi attano deviyā mama santikaṃ āgamanabhāvaṃ na jānāti maññeti jambūrukkhassa añjaliṃ paggahetvā suṇa sāmi jambūrukkhe nibbattadevate ṭhapetvā taṃ añño koci etaṃ kāraṇaṃ na jānātīti āha. Purohito tassa kiriyaṃ disvā cintesi addhā rañño aggamahesī jambūrukkhena āgantvā iminā saddhiṃ pāpamakāsīti. So rājānaṃ pucchi mahārāja deviyā te rattibhāge sarīrasamphasso kīdiso hotīti. Samma aññaṃ na passāmi majjhimayāme panassā sarīraṃ sītalaṃ hotīti. Tenahi deva tiṭṭhatu tāva aññā itthī aggamahesī te kinnarī devī iminā saddhiṃ pāpaṃ karotīti. Samma kiṃ vadasi evarūpā paramavilāsasampannā kiṃ iminā paramajegucchena saddhiṃ abhiramissatīti. Tenahi naṃ deva pariggaṇhāhīti.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๗๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กุณาลชาดก”