vakkhāmi te rājino sammukhe tanti.

Tattha bhagavāti gāravavacanaṃ. Sace tuvanti saccaṃ nukho bhaṇati udāhu maraṇabhayena musā bhaṇatīti vīmaṃsanto evamāha. Tattha sudāruṇānīti manussaghāṭakammāni. Sammukhe tanti sammukhe ṭhatvā evaṃ vadeyyāsi. So sampaṭicchanto tathāpi gāthamāha.

Atha naṃ senāpati gāḷhabandhanameva sayāpetvā vibhātāya rattiyā amaccehi ca nāgarehi ca saddhiṃ mantetvā sabbesu ekacchandesu jātesu sabbaṭṭhānesu ārakkhaṃ ṭhapetvā nagaraṃ hatthagataṃ katvā rasakassa gīvāyaṃ maṃsapacchiṃ bandhitvā ādāya rājanivesanaṃ pāvisi. Sakalanagaraṃ viravi. Rājā hiyyo bhuttapātarāso sāyaṃ maṃsaṃpi alabhitvā rasako idāni āgamissatīti nisinnova taṃ rattiṃ vītināmetvā ajjāpi rasako nāgacchati nāgarānañca mahāsaddo suyyati kinnu kho etanti vātapānena olokento taṃ tathā ānīyamānaṃ disvā pākaṭaṃ idaṃ kāraṇaṃ jātanti cintetvā satiṃ paccupaṭṭhapetvā pallaṅkeva nisīdi. Kāḷahatthīpi naṃ upasaṅkamitvā anuyuñji. Sopissa kathesi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๗๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาสุตโสมชาดก”