Tattha bhāvitattānanti bhāvitattānaṃ tesaṃ pañcannaṃ isisatānaṃ. Accharaṃ kāmayantovāti so kira tesaṃ isīnaṃ mahājambūpesiyā khādanakāle anāgamanaṃ viditvā kena nukho kāraṇena nāgacchanti sace katthaci gatā jānissāmi no ce atha tesaṃ isīnaṃ santike dhammaṃ suṇissāmīti uyyānaṃ gantvā isīnaṃ pāde vanditvā gaṇajeṭṭhakassa santike dhammaṃ suṇanto nisīdi. Suriye atthaṅgate uyyojiyamānopi ajja idheva vasissāmīti vatvā isigaṇaṃ vanditvā paṇṇasālaṃ pavisitvā nipajji. Rattibhāge sakko devarājā devaccharāsaṅghaparavuto saddhiṃ attano paricārikāhi isigaṇaṃ vandituṃ āgato. Sakalārāmo ekobhāso ahosi. Sujāto kinnu kho etanti uṭṭhāya paṇṇasālachiddena olokento sakkaṃ isigaṇaṃ vandituṃ āgataṃ devaccharāparivutaṃ disvā accharānaṃ saha dassanena rāgaratto ahosi. Sakko nisīditvā dhammakathaṃ sutvā sakaṭṭhānameva gato. Kuṭumbikopi punadivase isigaṇaṃ vanditvā pucchi bhante ko nāmeso rattibhāge tumhākaṃ vandanatthāya āgatoti. Sakko āvusoti. Taṃ parivāretvā nisinnā kā nāmetāti. Devaccharā nāmetāti. So isigaṇaṃ vanditvā gehaṃ gantvā gatakālato paṭṭhāya accharaṃ me detha accharaṃ me dethāti vilapi. Atha naṃ ñātakā parivāretvā bhūtāviṭṭho nukhoti accharaṃ pahariṃsu. So nāhaṃ etaṃ accharaṃ kathemi devaccharaṃ kathemīti vatvā ayaṃ accharāti alaṅkaritvā ānītaṃ bhariyaṃpi gaṇikaṃpi Olokento nāyaṃ accharā yakkhinī esāti devaccharaṃ me dethāti vilapanto nirāhāro tattheva jīvitakkhayaṃ pāpuṇi. Tena vuttaṃ

accharaṃ kāmayantova na so bhuñji na so pivi

kusaggenūdakamādāya samudde udakaṃ mineti.

Tattha samudde udakaṃ mineti samma kāḷahatthi yo kusaggena udakaṃ gahetvā ettakaṃ siyā samudde udakanti tena saddhiṃ upamāya mineyya so kevalaṃ mineyya kusagge udakaṃ pana atiparittameva yathā taṃ evaṃ mānusikā kāmā dibbakāmānaṃ santike tasmā so sujāto aññaṃ itthiṃ na olokesi accharameva patthento mato. Evamevāti yathā so dibbakāmaṃ alabhanto jīvitaṃ jahi evaṃ ahaṃpi uttamarasaṃ manussamaṃsaṃ alabhanto jīvitaṃ jahissāmīti āha.