Rājāpi aññaṃ upamaṃ vattukāmo ahosi. Nāgarā pana uṭṭhāya senāpati kiṃ karosi kiṃ manussamaṃsakhādakacoraṃ gahetvā vicarasi sace na viramissati tvaṃ raṭṭhato taṃ pabbājehīti nāssa kathetuṃ adaṃsu. Rājā bahūnaṃ kathaṃ sutvā bhīto punapi vattuṃ nāsakkhi. Punapi taṃ senāpati kiṃ mahārāja viramituṃ sakkhissi noti vatvā na sakkomīti vutte sabbaṃ orodhagaṇañca puttadhītaro ca sabbālaṅkārapaṭimaṇḍite ekapasse ṭhapetvā mahārāja imaṃ ñātimaṇḍalañca amaccagaṇañca rajjasiriñca olokehi mā evaṃ nassissasi viramatha mahārāja manussamaṃsakhādanatoti āha. Rājā na mayhaṃ ete manussamaṃsato piyataranti vatvā tenahi tumhe mahārāja imamhā nagarā ca raṭṭhā ca nikkhamathāti vutte kāḷahatthi na me rajjenattho nagarā nikkhamāmi ekaṃ pana me khaggañca rasakañca bhājanañca dehīti āha. Athassa khaggañca manussamaṃsapacanabhājanañca pacchiñca ukkhipāpetvā rasakañca datvā raṭṭhā pabbājanīyakammaṃ kariṃsu. So khaggañca rasakañca ādāya nagarā nikkhamitvā araññaṃ pavisitvā ekasmiṃ nigrodhamūle vasanaṭṭhānaṃ katvā Tattheva vasanto aṭavimagge ṭhatvā manusse gatāgate māretvā āharitvā rasakassa deti. Sopissa maṃsaṃ pacitvā rañño upanāmesi. Evaṃ ubhopi jīvanti. Ahaṃ manussacoro porisādoti vatvā tasmiṃ pakkhante koci sakabhāvena saṇṭhāretuṃ na sakkoti sabbe bhūmiyaṃ patiṃsu. Tesu yaṃ yaṃ icchati taṃ taṃ uddhaṃpādaṃ adhosiraṃ katvā āharitvā rasakassa deti. So ekadivasaṃ araññe kiñci manussaṃ alabhitvā āgato rasakena kiṃ devāti vutte rasaka uddhane ukkhaliṃ āropehīti āha. Maṃsaṃ kahaṃ devāti. Labhissāmi ahaṃ maṃsanti āha. So natthi me jīvitanti kampamāno rājānaṃ vanditvā rodamāno uddhane aggiṃ katvā ukkhaliṃ āropesi. Atha naṃ porisādo asinā paharitvā māretvā sayamevassa maṃsaṃ pacitvā khādi tato paṭṭhāya ekakova jāto yaṃ yaṃ labhitvā sayameva pacitvā khādati. Porisādo manussānaṃ maggaṃ paṭihanatīti sakalajambūdīpe pākaṭo ahosi. Pabbājanīyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๘๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาสุตโสมชาดก”