attāva seyyo paramāva seyyo

labbhā piyā ocitattena pacchāti.

Tattha tādisoti janinda tādiso yuvā abhirūpo mahāyaso idannāma me piyanti piyavatthulobhena attānaṃ niraṅkatvā sabbasugatīhi ceva sukhavisayehi ca cavitvā niraye pātetvā na ve piyāni sevati. Paramāva seyyoti purisassa hi paramamhā piyavatthumhā attāva varataro. Kiṃkāraṇā. Labbhā piyāti piyā nāma piyavisayavasena ceva puññena ca ocitattena ca vuḍḍhitattena ca diṭṭhadhamme ceva parattha ca devamanussasampattiṃ katvā sakkā laddhuṃ.

Evaṃ vutte porisādo bhayappatto hutvā ahañhi sutasomena gahitaṃ varaṃ visajjāpetuṃpi na sakkomi manussamaṃsato viramituṃpi na sakkomi kiṃ nu kho karissāmi sace so aññaṃ varaṃ catutthaṃ yācati khippameva tassa dassāmi kathamahaṃ jīvissāmīti assupuṇṇehi nettehi gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๙๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาสุตโสมชาดก”