[๑๑๒๔] น เต พฺราหฺมณ คจฺฉามิ นทึ อุทกหาริยา ถิโย มํ ปริภาสนฺติ ตยา ชิณฺเณน พฺราหฺมณ ฯ

[๑๑๒๕] มา เม ตฺวํ อกรา กมฺมํ มา เม อุทกมาหริ อหํ อุทกมาหิสฺสํ มา โภตี กุปฺปิตา อหุ ฯ

[๑๑๒๖] นาหํ ตมฺหิ กุเล ชาตา ยํ ตฺวํ อุทกมาหเร เอวํ พฺราหฺมณ ชานาหิ น เต วจฺฉามิหํ ฆเร ฯ สเจ เม ทาสํ ทาสึ วา นานยิสฺสสิ พฺราหฺมณ เอวํ พฺราหฺมณ ชานาหิ น เต วจฺฉามิ สนฺติเก ฯ

[๑๑๒๗] นตฺถิ เม สิปฺปฏฺฐานํ วา ธนํ ธญฺญญฺจ พฺราหฺมณิ #๑ ม. อภิสปิ ฯ ๒ ม. ทหริยา สตี ฯ ๓ ม. ชคฺฆิตุมฺปิ ฯ ๔ ม. มนฺตยนฺติ ฯ #๕ ม. สพฺเพสํ โสกา นสฺสนฺติ ฯ กุโตหํ ทาสํ ทาสึ วา อานยิสฺสามิ โภติยา อหํ โภตึ อุปฏฺฐิสฺสํ มา โภตี กุปฺปิตา อหุ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาเวสสันตรชาดก