บทว่า ลปา ความว่า พูดพล่อยด้วยปัจจัยนิมิต.

บทว่า สงฺคตํ ความว่า สิ่งที่มาประจวบ คือสิ่งที่เห็นแล้ว หรือแม้ถูกต้องแล้ว.

บทว่า ปิยายิตํ ความว่า กระทำให้เป็นที่รัก.

บทว่า สงฺคตํ ความว่า อยู่พร้อมหน้า.