ในปริเทวนิทเทสมีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :-

ชื่อว่าอาเทวะ เพราะอรรถว่าเป็นเหตุเพ้อคือร้องไห้ถึงอย่างนี้ว่า ธิดาของฉัน บุตรของฉัน. ชื่อว่าปริเทวะ เพราะอรรถว่าเป็นเหตุเพ้อสรรเสริญคุณนั้นๆ. บท ๒ คู่นอกจากนั้น ท่านกล่าวด้วยสามารถแสดงไขภาวะแห่งอาการของ ๒ บทแรกนั่นเอง.

บทว่า วาจา ได้แก่ คำพูด.

บทว่า ปลาโป ได้แก่ คำพูดที่เปล่าคือไร้ประโยชน์. ชื่อว่าวิปปลาปะ เพราะอรรถว่าความบ่นเพ้อแปลกๆ ด้วยสามารถกล่าวนอกเรื่องและกล่าวเรื่องอื่นๆ.