บทว่า ลมฺพิลํ๑- รสเฝื่อน ได้แก่ พุทรา มะขวิดและใบโลทเป็นต้น. ____________________________ ๑- ม. ลมฺพิกํ

บทว่า กสาวํ รสฝาด ได้แก่สมอไทยเป็นต้น.

รสแม้ทั้งหมดเหล่านี้ ท่านก็กล่าวไว้โดยเป็นวัตถุ. แต่ในที่นี้พึงทราบว่าท่านกล่าวถึงรสอันมีรสนั้นๆ เป็นวัตถุ โดยชื่อมีรสเปรี้ยวเป็นต้น.

บทว่า สาทุ รสอร่อย คือรสที่ชอบ.