บทว่า ญาณสหภูโนปิ ธมฺมา ญาณปโถ แม้ธรรมทั้งหลายอันเกิดร่วมกับญาณ ก็ชื่อว่าทางแห่งญาณ คือแม้ธรรมทั้งหลายที่เป็นจิตเจตสิกอันเหลือ เกิดร่วมกับญาณก็เป็นทางแห่งญาณ.

บัดนี้ พระพุทธสมณะเมื่อจะทรงให้แจ่มแจ้งด้วยอุปมา จึงตรัสว่า ยถา อริยมคฺโค อริยปโถ เปรียบเหมือนอริยมรรคก็ชื่อว่าทางแห่งอริยะ ดังนี้เป็นต้น.

บทว่า กถํกถี ปุคฺคโล คือ บุคคลผู้มีความสงสัย.

บทว่า สกงฺโข คือ มีความเคลือบแคลง.