บทว่า วิรทฺธา พลั้ง คือพลั้งจากทางที่กล่าวแล้วดำรงอยู่.

บทว่า อปรทฺธา พลาด คือพลาดไปแล้วดำรงอยู่.

บทว่า ขลิตา คลาด คือเสื่อม.

บทว่า คลิตา เคลื่อน คือตกจากที่นั้น.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๑,๖๑๒

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. จูฬวิยูหสุตตนิทเทส”