ในบทเหล่านั้น บทว่า สาวชฺชานวชฺชํ ละกรรมอันมีโทษและไม่มีโทษ คืออกุศลทั้งหมดและกุศลที่เป็นโลกิยะ.

บทว่า เอตํ สุทฺธึ อสุทฺธินฺติ อปฏฺฐยาโน ไม่ปรารถนาความหมดจดและความไม่หมดจดนี้ คือไม่ปรารถนาความหมดจดอันได้แก่กามคุณ ๕ เป็นต้น และความไม่หมดจดอันได้แก่อกุศลเป็นต้น.

บทว่า วิรโต จเร เป็นผู้เว้นแล้วจึงประพฤติ คือเป็นผู้เว้นแล้วจากความหมดจดและความไม่หมดจด พึงปฏิบัติ.

บทว่า สนฺติมนุคฺคหาย คือ ไม่ยึดถือทิฏฐิ.