ชื่อว่า ทุติยา เพราะอรรถว่าเป็นสหาย เพราะไม่ให้กระวนกระวาย.

ก็ตัณหานี้ย่อมไม่ให้สัตว์ทั้งหลายกระวนกระวายในวัฏฏะ ย่อมให้รื่นรมย์ยิ่ง ดังสหายรักในที่ที่ไปแล้วๆ.

เพราะเหตุนั้นแล ท่านจึงกล่าวว่า :-

บุรุษมีตัณหาเป็นสหาย ท่องเที่ยวไปตลอดกาลยาวนาน