ท่านกล่าวความชักช้า หรือความดิ้นรน ว่า วิสกฺกนํ ก็มี.

อาจารย์บางพวกพรรณนาว่า เป็นใหญ่ของกุศลและอกุศลทั้งหลาย.

บทว่า วิสํหรติ ความว่าเห็นอานิสงส์ในกามทั้งหลายอย่างนั้นๆ รวบรวม คือเปลี่ยนจิตจากที่เป็นไปมุ่งเนกขัมมะ ด้วยอาการหลายอย่าง.

อีกอย่างหนึ่ง ความว่า นำความทุกข์ที่มีพิษไปเสีย.