บทว่า ชีวิเตน คือ ด้วยความเป็นอยู่.

บทว่า สโฐ เป็นผู้โอ้อวด คือไม่พูดชอบ เพราะแสดงคุณที่ไม่มี. เป็นผู้โอ้อวดทุกๆ ส่วนโดยประการทั้งปวง ชื่อว่าเป็นผู้อวดอ้าง.

บทว่า ยํ ตตฺถ คือ ที่มีในบุคคลนั้น.

บทว่า สฐํ ความโอ้อวด คือหลอกลวงแสดงคุณที่ไม่มี.