บทว่า นิจฺจสารสาเรน วา โดยแก่นสารที่เป็นของเที่ยง คือแก่นสารที่นับว่าเป็นแก่นสารตลอดไป.

แม้สองบทต่อไปก็มีนัยนี้เหมือนกัน.

บทว่า เย ปุรตฺถิมาย ทิสาย สงฺขารา สังขารทั้งหลายในทิศตะวันออก คือสังขารทั้งหลายที่ร่วมกันทำขึ้นด้วยปัจจัยในทิศตะวันออก.

บทว่า เตปิ เอริตา คือ แม้สังขารเหล่านั้นก็หวั่นไหว.