บทว่า อตาณา ไม่มีที่ต้านทาน คือเว้นจากการรักษา.

บทว่า อเลณา ไม่มีที่หลีกเร้น คือเว้นจากที่หลีกเร้น.

บทว่า อสรณา คือ ไม่มีที่พึ่ง.

บทว่า อสรณีภูตา เป็นสภาพไม่มีที่พึ่ง คือไม่ทำกิจของที่พึ่งเอง.