บทว่า อากสฺสํ น สิโต สิยา ไม่พึงเป็นผู้อาศัยกิเลสที่เกี่ยวข้อง คือไม่พึงเป็นผู้อาศัยตัณหา.

จริงอยู่ ตัณหาท่านเรียกว่า อากสฺส เพราะเกี่ยวข้องกับรูปเป็นต้น.

บทว่า เวมาเน แปรไป คือไม่เป็นอยู่.

บทว่า วิคจฺฉมาเน หายไป คือปราศจากไป.