บทว่า พินฺทุ จ คือ เป็นเสียงกลมกล่อม.

บทว่า อวิสารี จ เป็นเสียงไม่แปร่ง คือไม่พร่า.

บทว่า คมฺภีโร จ เป็นเสียงลึก คือซึ้ง.

บทว่า นินฺนาทิ จ เป็นเสียงก้องคือมีกังวาน.