พึงทราบความในคาถาที่สี่ดังต่อไปนี้.

บทว่า อาตงฺกผสฺเสน ได้แก่ ผัสสะคือโรค.

บทว่า สีตํ อถุณฺหํ ได้แก่ ความหนาวและความร้อน.

บทว่า โส เตหิ ผุฏฺโฐ พหุธา คือ ภิกษุนั้นอันผัสสะเหล่านั้นมีโรคเป็นต้น กระทบแล้วโดยอาการไม่น้อย.