บทว่า ญาณสมุฏฺฐิตํ วาจํ คือ พึงเปล่งวาจาอันเกิดขึ้นในจิตสัมปยุตด้วยญาณ.

บทว่า มุญฺเจยฺย คือ พึงเปล่ง.

บทว่า อตฺถูปสํหิตํ คือ วาจาประกอบด้วยอรรถ.

บทว่า ธมฺมูปสํหิตํ คือ วาจาประกอบด้วยธรรม.