บทว่า สามํ วา ได้แก่ เองก็ตาม

บทว่า ทาสวิยํ ได้แก่ ความเป็นแห่งทาส ชื่อว่าทาสัพยะ ความเป็นแห่งทาสนั้น.

บทว่า อุเปติ ได้แก่ เข้าถึง.

บทว่า อกามโก วา ได้แก่ ผู้ถูกนำมาเป็นเชลยด้วยความไม่ชอบใจของตนเพื่อจะแสดงทาสทั้ง ๔ เหล่านั้นอีก.