บทว่า สทฺธาพลํ ความว่า ชื่อว่าศรัทธา เพราะอรรถว่าเป็นเหตุเชื่อของเหล่าสัตว์ หรือเชื่อเอง, หรือเป็นเพียงความเชื่อเท่านั้น.

ศรัทธานั้นมีความเชื่อเป็นลักษณะ หรือมีความไว้ใจเป็นลักษณะ. มีความผ่องใสเป็นรส เหมือนแก้วมณีมีน้ำใส, หรือมีความแล่นไปเป็นรส เหมือนเรือแล่นข้ามห้วงน้ำ. มีความลุกขึ้นใช่กาลเป็นปัจจุปัฏฐาน หรือมีความพอใจเป็นปัจจุปัฏฐาน. มีวัตถุเครื่องให้ด้วยศรัทธาเป็นปทัฏฐาน หรือมีองค์แห่งการแรกถึงกระแสธรรมเป็นปทัฏฐาน พึงเห็นเหมือนพืชที่ปลื้มใจในมือ.

ชื่อว่า สัทธาพละ เพราะอรรถว่าไม่หวั่นไหวในความไม่เชื่อ.

บทว่า วิริยพลํ ได้แก่ ภาวะของคนกล้า ชื่อว่าวิริยะ หรือกรรมของคนกล้า ชื่อว่าวิริยะ.