อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่า วิริยะ เพราะอรรถว่าพึงให้เคลื่อน คือให้เป็นไปด้วยวิธี ด้วยนัย ด้วยอุบาย.

วิริยะนั่นนั้นมีความค้ำจุนเป็นลักษณะ หรือมีความประคองเป็นลักษณะ. มีความค้ำจุนสหชาตธรรมเป็นรส. มีการไม่จมเป็นปัจจุปัฏฐาน. มีความสังเวชหรือเรื่องปรารภความเพียรเป็นปทัฏฐาน.

โดยพระบาลีว่า ผู้สังเวชย่อมเริ่มตั้งโดยแยบคาย.

พึงเห็นว่า ความเพียรที่เริ่มแล้วเป็นมูลแห่งสมบัติทุกอย่าง.