มีเทวดาเป็นผู้มีฤทธิ์ มีทิพยจักษุ รู้แจ้งจิตของผู้อื่น. เทวดาเหล่านั้นย่อมเห็นแม้แต่ที่ไกล คนทั้งหลายไม่เห็นท่านแม้ในที่ใกล้ ย่อมรู้ชัดซึ่งจิตแม้ด้วยจิต.

เทวดาแม้เหล่านั้นจักรู้ซึ่งเราว่า

ดูก่อนผู้เจริญทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงดูกุลบุตรนี้ เขามีศรัทธาออกจากเรือนบวชเป็นผู้ไม่มีเรือน ยังเต็มด้วยบาปอกุศลธรรมทั้งหลายอยู่. กุลบุตรนั้นกระทำโลกนั่นแลให้เป็นใหญ่ ละอกุศลเจริญกุศล ละกรรมมีโทษเจริญกรรมไม่มีโทษ บริหารตนให้บริสุทธิ์ ดังนี้.

ชื่อว่าโอตตัปปะ มีโลกเป็นใหญ่อย่างนี้.