มักขะ มีความลบหลู่คุณท่านเป็นลักษณะ. มีการทำให้ท่านเหล่านั้นเสียหายเป็นรส, มีการปกปิดคุณความดีของท่านเป็นปัจจุปัฏฐาน.

ปลาสะ มีการเทียบคู่เป็นลักษณะ, มีการกระทำคุณของตนให้เสมอกับคุณของผู้อื่นเป็นรส มีการยกขึ้นเทียบคุณของผู้อื่นเป็นปัจจุปัฏฐาน.

อิสสา มีการทำสมบัติของผู้อื่นให้สิ้นไป หรือทนไม่ได้ต่อสมบัตินั้นเป็นลักษณะ. มีความไม่ยินดียิ่งในสมบัตินั้นเป็นรส, มีความเบือนหน้าจากสมบัตินั้นเป็นปัจจุปัฏฐาน.

มัจเฉระ มีการซ่อนสมบัติของตนเป็นลักษณะ, มีความทนไม่ได้ที่สมบัติของตนจะสาธารณ์ไปถึงผู้อื่นเป็นรส มีความสยิ้วหน้าเป็นปัจจุปัฏฐาน.