ผู้นั้นโกรธอย่างนี้และผูกโกรธไว้ ย่อมลบหลู่คุณแม้ที่มีอยู่ของผู้อื่นที่ได้ลาภ และตีเสมอว่าแม้เราก็เป็นเช่นนั้น. นี้เป็นความลบหลู่คุณท่านและตีเสมอของเขา.

คนที่มีความลบหลู่คุณท่าน มีความตีเสมอนั้น ย่อมริษยา ย่อมประทุษร้ายในลาภสักการะเป็นต้นของคนอื่นว่า สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์อะไรแก่ผู้นี้. นี้เป็นความริษยาของเขา.

ก็ถ้าเขามีสมบัติอะไรๆ เขาไม่อาจจะใช้จ่ายสมบัติของเขาเป็นสาธารณะได้. นี้เป็นความตระหนี่ของเขา.

เขาปกปิดโทษทั้งหลายแม้ที่มีอยู่ของตน เพราะเหตุแห่งลาภ. นี้เป็นมายาของเขา.